Blue Monday

Een dag die bekendstaat om zwaarte, omdat de feestdagen achter de rug zijn, de dagen donker zijn, en de lente voorlopig nog op zich laat wachten. Waar ik woon, is het vandaag aardig zonnig, maar veel mensen schijnen momenteel last te hebben van een winterdip. De dagen zijn nog steeds kort en als je voor het daglicht naar je werk gaat en in het donker terugkomt, krijg je mogelijk te weinig daglicht binnen. Terwijl daglicht juist essentieel is om je goed te voelen.

Ik heb deze tekening ‘Blue Monday’ gemaakt bij een kort verhaal: ‘Dipje’, dat gaat over hoe iemand probeert uit te leggen hoe rot hij/zij zich voelt en dat de ander niet luistert, maar het afdoet als: ‘we hebben allemaal wel eens een dipje.’ En: ‘Je moet gewoon wat positiever denken.’ Het verhaal is nog niet klaar, en ik weet ook niet precies waar ik het voor ga gebruiken. Misschien dat ik ooit nog eens een bundel korte verhalen wil schrijven over depressie, al denkt mijn verstandelijke brein: zo’n deprimerend boek gaat toch niemand kopen? Terwijl ik ook weet dat het mensen zou kunnen helpen als het herkenning geeft. En natuurlijk hoeven niet alle verhalen loodzwaar te zijn.

In deze potloodtekening onderzoek ik de spanning tussen groei en verstrengeling: wortels die zoeken, een stam die draagt, en een kruin vol onrustige lijnen. Het werk balanceert tussen kwetsbaarheid en veerkracht. Deze tekening komt voort uit een intuïtief proces, waarin tekenen misschien mijn manier is om orde te geven aan chaos, al doe ik dat niet zo bewust. Het is een manier om mijn gevoelens te uiten, al hoeft dat niet letterlijk een-op-een te zijn.
Worstel je met depressie? Hou alsjeblieft vol! En zoek alsjeblieft hulp.