Na het onverwachte overlijden van mijn broer Bas draaide alles even alleen maar daarom. Sinds kort voel ik me weer wat meer mezelf, al gaat 't met pieken en dalen. Onze zomer aan de Loire heeft me in ieder geval goed gedaan. Ik heb genoten van de rust bij onze gîte en het bijbehorende eeuwenoude bos.
Ik heb er everzwijnen en zelfs een das gezien. (Da's toch te gek? ;-)
Inmiddels ben ik weer volop aan het werk. Ik kreeg een mooie opdracht voor een schilderij en laat je graag zien hoe dit ontstaan is.
De opdrachtgevers gaven mij alle vrijheid, maar ik wilde graag enige richting wat betreft sfeer en kleur. Tenslotte moet het bij hun woonkamer en smaak passen. Aangezien het gezin in de Vuurvlinderstraat woont, was het leuk om vuurvlinders als uitgangspunt te nemen. Verder wilden ze geen
harde kleuren als rood, geel en blauw. Op basis daarvan heb ik een opzet gemaakt, maar ik heb duizend keer benadrukt dat het geen exact ontwerp is. Inmiddels weet ik namelijk dat mijn schilderijen eigenwijs zijn...
Nadat mijn voorstel was goedgekeurd, heb ik een onderlaag aangebracht. Zo'n basiskleur geeft diepte aan de kleuren en verbindt ze met
elkaar. Het voorkomt ook dat er stukjes onbewerkt doek overblijven. Intuïtief koos ik voor lila.
Ik begon met groengeel en wit. Bewust eerst de achtergrond, want dan hoef ik later geen lelijke randjes rondom het onderwerp
Op het eerste ontwerp stond een lichtblauwe lucht, maar die viel minder in de smaak. Mijn suggestie om de roodbruine tinten meer aandacht te geven, was beter. In de beoogde woonkamer komt die kleur namelijk regelmatig voor. In theorie had ik nu kunnen stoppen.
Dan was het een abstract schilderij met een vage suggestie van vlinders. Maar de opdrachtgevers vonden juist de vlinderdetails
wel charmant: 'Zeg maar, wat kleine elementen in het schilderij net wat extra detail te geven zodat dat wat contrast toevoegt.' Dus nog even
door!
In de laatste fase heb ik de vleugels helderder en vuriger gemaakt. Het spannendste was het 'grashalmpje' waarmee ik dwars door de
verflagen moest ploegen. Oké, dat ging goed...
Daarna nog de zwarte spetters, daarmee zou ik alles kunnen verpesten. Ik twijfelde of ik ze tegen het doek zou gooien, of met kwast aan zou brengen. Ik heb van allebei een beetje gedaan. Op speciaal verzoek heb ik sommige lekker dik met paletmes aangezet.Ik heb heerlijk aan mijn vlinders geschilderd. Bronno was op vakantie en ik ben bijna aan één stuk doorgegaan. Wat een fijne energie, dat
kon ik wel even gebruiken.
En TADAAA. Dit is 'm geworden!
De opdrachtgever kwam kijken en zei gelukkig meteen: 'Wauw!'
Ik had er wel vertrouwen in, maar een beetje spannend blijft het altijd. Nu een paar weken goed drogen en dan fladderen deze vlinders naar de Vuurvlinderstraat.
--
'Wat de rups het einde noemt, noemt de rest van de wereld een vlinder.'
Lao Tse (Chinese filosoof en grondlegger van het taoïsme)
Reactie plaatsen
Reacties